geachte heer bonaparte...
Monoloog voor Nacht van de Monologen
De maat is vol!
Wenen, 1804. Opgesloten in zijn studeerkamertje gaat de wereldberoemde componist Ludwig von Beethoven zijn stappen nog eens na: Hoe kon het toch gebeuren? Hoe is hij in de val gelopen? Hoe is hij gevallen voor de charmes, voor de idealen? Hoe is hij getrapt in de leugens van Napoleon Bonaparte? Sorry, KEIZER Napoleon Bonaparte! Scheiße!!!
Spel: Kees Nieuwerf
Tekst: Matthijs Brussee-Vader
Begeleiding: Don Duyns, Ellen Goemans & Harm van Geel
Productie: Iris Jansens
Fotografie: Allard Willemse
Locatie: Theater Utrecht
"Er zit muziek in de bomen, de velden. In het graan, de beken, de koeien, vogels die over vliegen, geritsel in struiken, de glimlach van de dorpsbewoners… Ik wandel veel,
schetsboek bij de hand. Ik heb mijn hoofd helemaal leeg gemaakt, alles is helder… verlicht. Ik stop met lopen. Ik hoor een melodie, zwevend in mijn hoofd. Een die ik niet ken, of eerder nog niet. Ik teken, vlug in grove lijnen, met de warme plattelandszon op mijn voorhoofd, twee notenbalken. E klein majeur. Zestien maten…
Blijf het vasthouden, schrijf het op voordat het verdwijnt…"